Tillbaka Read Runeberg

Historia de gentibvs septentrionalibvs, earvmqve diversis statibvs, conditionibvs, moribvs, ritibvs, svperstitionibus, disciplinis, exercitiis, regimine, victu, bellis, structuris, instrumentis, ac mineris metallicis, & rebus mirabilibus, necnon vniuersis penè animalibus in septentrione degentibus, eorumq́; natura. Opvs vt varivm, plvrimarvmqve rervm cognitione refertvm, atqve cvm exemplis externis, tum expressis rerum internarum picturis illustratum, ita delectatione iucunditatéque plenum, maxima lectoris animum voluptate facilè perfundens

Originalsida 14
Originalsida 14
Originalsida 14
Originalsida 15
14–15

Sida 14

Cap. V. Adhuc de situ, & qualitatibus eius

14DE RITV GENT. SEPTEN.

in æstate, licet habeant nives: quia impressioni lignorum citissime cedunt. Neque enim vlla rupes adeo prominet, quin ad eius fastigium callida cursus ambage perveniant. Primo siquidem vallium profunda relinquentes, scopulorum radices tortuosa gyratione perlabuntur ; sicque meatum crebræ declinationis obliquitate perflectunt, donec per sinuosos collium anfractus destinatum loci cacumen exuperent ; quandoquidem idipsum venationis ardore facientes, quandoquidem de ingenio, & artis magisterio contendentes, veluti stadiorum cursores constitutum bravium, suscepturi. Quibus ingeniis, & cursibus, etsi Papa Paulus III. referente D. Philippo Archinto Episcopo Salutiarum, almæ Vrbis gubernatore, fidem adhibere noluit, tamen reuera sic se habet cursus iste, prout superius, & inserius demostratur.

I marginalen: Tortuosus cursus. · papa Paulus III

Adhuc de situ, & qualitatibus eius

CAP. V.

QUID veteres Gothicarum rerum scriptores de aspectibus syderum extremi Septentrionis, & gentibus, ac moribus eorum suo ævo senserint, paucis ostendetur. Jordanes in principio historiarum suarum asserit, gentem esse in Arctoa, quæ fertur in æstate media XL. diebus, & noctibus, luces habere continuas ; itemque brumali tempore, eodem dierum, noctiumque numero, lucem claram nescire. Ita alternato mœrore cum gaudio, beneficio aliis, damnoque impar est: quia prolixioribus diebus solem ad Orientem per axis marginem vident redeuntem. Brevioribus vero non sic conspicitur apud illos, sed aliter ; quia Austrina signa percurrit, & qui nobis videtur sol ab imo surgere, illos per terræ marginem dicitur circuire. Aliæ vero ibi gentes Erefennæ ( quas rectius dixisset Scricfinnos ) quæ frumentorum non quæritant victum, sed carnibus ferarum, atque avium vivunt ; vbi tanta paludibus fœtura ponitur, & vt augmentum præstent generi, & satietatem, ac copiam genti. Piscibus tamen sole, aëreque siccatis frequentius vesci videntur. Paulus Diaconus Longobardorum historicus lib. I. cap. V. dicit in Septentrione Stritobinos ( quos verius Scricfinnos appellasset) habitare, qui etiam æstatis tempore nivibus non carent, crudis agrestium animalium carnibus vescentes, de quorum etiam hirtis pellibus sibi indumenta coaptant. Hi a saliendo nomen ducunt. Saltibus enim

I marginalen: Jordanes · Dies æstate, & noctes hyeme continuæ. · Scricfinni frumento carentes. · Paulus Diaconus. · Nix æstatis tempore.

Källa: Alvin · ·