Sida 525
Cap. XXXIII. De naturalibus fatuis, & Musica muta
LIBER XV. 525
De exoticis parasitis, mimis, & scurris.
CAP. XXXII.
QVIA nulli, vel admodum pauci naturali rationis vsu privati, apud Septentrionales populos generantur fatui, qui simplicitatem originis superinducta malitia more mimorum ostendere possint: propterea aliunde per mare e Germania quæstus causa, vel ob proditionis affectum faciendæ, eo conveniunt, aut cum aliis principibus simul accedunt, aut aliena mercede conducti. Vtcunque sit, Martialis ille populus Aquilonis ( vt superius de tibicinibus dictum est) nunquam insidiosis hujusmodi artificibus recreari solet: quia castra replent, non aciem belli, nec vtiles erunt: & præsertim quia illuc venientes vt plurimum scelerati, proscripti, ære gravati, infames, dominorum & terrarum proditores, viarum grassatores, parricidæ, fures, sacrilegi, hæretici, & id detestabile genus horrendum: qui simulata stultitia, vel mimicis præstigiis, furto, vel proditione commissa, opulentiis pleni exinde recedunt. Habuit ante XXXIII. annos Rex Daniæ Christiernus eius nominis secundus, quendam protomimum nomine Suikart, id est, deceptorem, versutissima arte insidiosum, a Brema oriundum, candida veste more clericorum semper indutum: cujus portentosis mendaciis in evertendis omnium honoribus, ac inferendis nocumentis, tanta fides adhibita fuit, vt eius nutu, metu, & relatione, vel spoliarentur innocui homines, præcipue Danorum nobiles, aut necarentur: quo factum est, vt trepidi innocentes, præsertim Daniæ magnates, maximis muneribus datis, præsidio hujus abjectissimi scurræ bona redimerent, ac vitam haberent precibus & pretio comparatam. Tandem eo Rege ( bimestri spatio vix in factioso regimine completo) e Suetia, & Gothia in Daniam fugiente, caliidus iste scurra Bremensis, satis prolixæ ætatis, muneribus opulentissimis repletus, etiam extra Regis castra per sylvarum latebras fugere volens, a rusticis rebus omnibus spoliatus, & verberatus, vix vivus evasit.
De naturalibus satuis, & Musica muta.
CAP. XXXIII.
BONO lectori fastidiosum non sit adhuc intueri diversitatem fatuorum: quorum aliqui ita astuti sunt in thesauris aliorum jactura (vt supra dictum est ) colligendis, vt vix fiscus tantum in promoto ære habeat, quantum hi detestabili quæstu repositum servant. Quidam vero, licet rarissimi, adeo applausibiles, ac frugi, vt dominis & principibus suis in mortifera perplexitate constitutis, Laconico more quædam verbula proferant, vnde vitam, patriam, ac totam secuturam stirpem secretius fervent. Ita duo illustrissimi viri, Steno, ac Svanto, in Sueticis regnis dudum a potenti Principe, mortem eis machinante, fatuo credentes immunes abierunt. Quidam signis, dum muti sunt, adulteria detegunt, quatuor ponentes calceamenta in scabello grabati vtriusque sexus, vt rediens maritus eo mysterio videat infamem fore in sua absentia numerum quatuor calceorum ante lectum. Quidam proditores mutatione vestium
I marginalen: Exotici mimi. Populus durus non æstimat histriones. Qualitas histrionum. Stultitia simulata. Christiernus 2. rex Daniæ. Suikart. Nobiles Daniæ data pecunia per fa tu um redemerunt vitam. Scurra spoliatus. Fatui quidam astutissimi. Naturales fatui tolerandi. Steno & Svanto principes Suetiæ. Pedes 4. in lecto absente marito. Proditores furum.
Källa: Alvin · ·
