Historia de gentibvs septentrionalibvs, earvmqve diversis statibvs, conditionibvs, moribvs, ritibvs, svperstitionibus, disciplinis, exercitiis, regimine, victu, bellis, structuris, instrumentis, ac mineris metallicis, & rebus mirabilibus, necnon vniuersis penè animalibus in septentrione degentibus, eorumq́; natura. Opvs vt varivm, plvrimarvmqve rervm cognitione refertvm, atqve cvm exemplis externis, tum expressis rerum internarum picturis illustratum, ita delectatione iucunditatéque plenum, maxima lectoris animum voluptate facilè perfundens

LIBER SEXTVS₂₁₇

opaca in Plateæ hujus oppidi adeo ingeniosa industria a primis fundatoribus tractuctæ sunt, vt quasi ex omnibus circumferenti is qualitercunque flectuntur ad publicum forum, & prætorium veluti centrum concurrunt. In hoc soro stabat gigantea statua, Turonis longi nomine, instar Rolandi Bremensis insignita: ad cujus genua publica quæstione corripiebantur malefactores, præcipue adulteri, licet raro reperti: qui inter brachia statuæ connexa, ferreis catenis saxa indicibili confusione, ac aliis ludibriis in collo elevata tenebant, maxime in terrorem fragilions sexus haud corrumpendi. Erant olim in hac vrbe maximo numero plebeiæ virgines, amplis argenteis, deauratisque coronis palmari altitudine solennioribus festis incedentes: quarum etiam alius cultus, & ornatus, sicuti & aliarum mulierum, totus, & opulentus erat in argento: cujus copia ad omnes & singulos, etiam agricolas extendebatur, & adhuc extendi creditur, vt gloria Principidetur, quod potius splendidis & opulentis imperat, quam egenis, veluti Rex Schacorum aut Latrunculorum.

De magnis divisiis, & viris heroicis hujus antiquissimi oppidi Scheningensis, & illusione diabolica in eo facta.

CAP. XIX.

FVERVNT & illustres, ac noliles viri, ac fœminæ in prædicto oppido Scheningensi, tam ratione magni germinis, quam fortunarum deliciis in omni generatione, ac natione reputati: inter quos beatus Nicolaus quondam Antistes Ecclesiæ Lincopensis, divina revelatione punssimusss in vita sua S. Birgittæ declaratus. Præterea nobilissima vidua Ingridis: quæ contemptis mundi pompis, Hierusalem, Compostellam, ac Romam tempore Martini IIII. anno Domini M. CC. LXXXII. peregre profecta, eique a terra sancta cum aliquot devotissimis virginibus comitibus suis revertenti, diabolus insidias positurus, magna pompa, ac equitum caterva, veluti potens dominus hoc oppidum ingrediens, proconsules ac cives illico in forum publicum vocatos instruxit, vt nequaquam admitterent certas mulieres ante mœnia paululum commorantes: afferens, eas maleficas fore, & a multis annis earum exercitia dudum apprime cognovisse, tanquam pessimarum incantatricum. Quo audito, multis e consulibus, & aliis consueto modo sese signo sanctæ crucis ob horrendam relationem munientibus, illico in ictu oculi tota illa diabolica turma evanescere visa est, quasi sumus. Compertoque per nuntium, mulierem sanctam præ foribus a peregrinatione revertentem adesse, sanctissimis obsequiis obviam procedentes, eam in civitatem suam receperunt: & ob id eius benedictione omnibus bonis repleri, stabilirique merebantur. Vnde Senatus ille, viso tam evidenti miraculo, quisque pro sua forte maxima vasa argentea, quibus abundabant, sanctæ huic mulieri in supplementum suæ opulentiæ, Vt mansionem pro se, suaque virginea commitiva, quodcunque vellet, fabricaret, alacriter ac liberaliter offerebant: quo factum est, vt devotissimum monasterium Virginum S. Dominici hinc exurgeret, loco apto, laudabilique observantia, & regula,

I marginalen: Plateæ. Turelang. Roland. Adulterorum pœna. Coronæ virginum. Nicolaus Episcopus Lincopensis. Ingridis. Diabolus equestris pompæ. Diabolus evanuit. Vasa argentea donantur Ingridi.